......

എന്താണീ മരണം..ഇഷ്ടപെട്ട പലരും നഷ്ടപെട്ടപോഴെല്ലാം ചിന്തിച്ചിരുന്ന ഒരു വിഷയം..എപ്പോഴും ചിരിച്ചു കണ്ട മുഖങ്ങള്‍ ശാന്തമായി കാണുമ്പോള്‍ മനസിന്‍റെ ആഴത്തില്‍ നിന്നും അനുഭവപെട്ടിരുന്ന വേദനയുടെ ഒരു വേലിയേറ്റം..അത് നിയന്ത്രിക്കാന്‍ പലപ്പോഴും ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു..സ്വന്തമെന്നു അഹങ്കരിച്ചിരുന്ന പലരും യാത്ര പോലും പറയാതെ പോയി..ഒരുമിച്ചു പങ്കിട്ട പല മുഹൂര്‍ത്തങ്ങളും പിന്നീടു വേദന കലര്‍ന്ന ഓര്‍മയായി അവശേഷിച്ചു..ഒന്നും ചോദിക്കാതെയും പറയാതെയും വേണ്ടപെട്ടവരെ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകുന്ന മരണത്തോട് എന്നും ഒരു പരിഭവമായിരുന്നു..മറവി മനുഷ്യന് കിട്ടിയ അനുഗ്രഹമാണ് എന്നു ഒരു സുഹ്രത്ത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ തര്‍ക്കിച്ചത് ഓര്‍ക്കുന്നു..പിന്നീട് അവനോടു ഞാന്‍ യോജിക്കുന്നു എന്നു പറയാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന ദൂരത്തു അവനെ കണ്ടെത്താന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..പലപ്പോഴും ദേഷ്യം തോന്നിയിരുന്ന ആളുകളെ ഞാന്‍ എത്ര ഇഷ്ടപെട്ടിരുന്നു എന്നു മനസിലാക്കാന്‍ മരണത്തെ കൂട്ട് പിടിക്കേണ്ടി വന്നു..പെയ്തൊഴിഞ്ഞ മഴയുടെ നനവില്‍ കാര്‍മേഘത്തിന്റെ മൂടുപടം അണിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പ്രകൃതി..അകലെ എവിടെയോ എരിയുന്ന ഒരു വിളക്കു തന്നെ തലോടി അണക്കാന്‍ വരുന്ന ഇളം കാറ്റിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു..